Bu toplum kendine nasıl gelebilir?

Geçenlerde televizyon kanallarında sörf yaparken, diğerleri de evlere şenlik ya, iki televizyon kanalına rastladım. Birinde Afrika`daki havyaları gösteriyordu. İçimden “Hele şükür Türkiye`mizde de hayvanlara yönelik bir belgesel kanal yaptılar “ diye sevindim. Sevindim, çünkü Avrupa`da “tere Nova” diye bir kanal var. Bu kanal bütün gün dünyanın çeşitli ülkelerindeki hayvanları gösteriyor, tanıtıyor. Zoologlar, hayvanları, uyuşturucu silahla bayılttıktan sonra, onları tedavi ediyorlar ve boyunlarına verici takarak nerelere gittiklerini, ne yaptıklarını araştırıyorlar. Aynı araştırma denizde de yapılıyor. Başka kanallarda da buna benzer filmler gösteriliyor. Ben de onun için bu televizyon kanalını görünce sevindim. Fakat sevincim kursağımda kaldı! Gene tesadüfen bu yaban televizyonunu açtığımda, hayretler için de kaldım.  Afrika`da aslan ve manda öldürmek için gelenlerin nasıl tuzak kurarak hayvanları öldürdüklerini gösteriyor. İki tane aslan, çalılıklar arasında dolaşıyorlar ve dürbünlü tüfekle bu iki hayvanı vurdular. Bu av safarisini yönetenin soruları ilginç ve hüzün verici:

“Aslanı vurunca nasıl bir duygu?”

“Şahane bir olay! Çok zevk veriyor”

“Aslanı tam yerinden vurdun. Tebrikler”

[Evet, aslan vuruldu, ama karnından. Kay kaybederek ve acı çekerek öldü herhalde. Sonra da hayvanın arkasına geçip grup fotoğrafı çektiler]

Başka bir sahnede avcılar manda vurmaya hazırlanıyorlar.  Üç dört hayvan her şeyden habersiz, otluyorlar. Yavaş yavaş sokularak ve gene sinsice, dürbünlü tüfekle birini vurdular. Diğeri, bu olup bitene bakakaldı ve gözlerini avcılara diktiler. Avcılar av transı içinde, onu da acımasızca vurdular. Bir toplumda bunarlı görünce nasıl insan sevgisi oluşabilir diye düşündüm...

İkinci televizyona gelince; yeni devreye giren bir televizyon kanalı. Bir hoca ile söyleşi yapılıyor. Hoca gelen sorulara cevap veriyor:

“Hocam, bir izleyicimiz şunu soruyor:”Oje günah mıdır?”

“Evet günahtır. Çünkü tırnağa su değmiyor”

“Hocam, gene bi izleyici soruyor: “Cehennemlik olan biri, tekrar cennete gider mi?

“Bu dünyada suç, günah işleyip cehenneme gittiyse, bi zaman sonra, oradan cennete gidebilir”

“Hocam, o zaman sevap ve günah arasında bir fark yok ki! Nasıl olsa sonunda oraya gidilmiyor mu?”

“Hocanın verdiği cevap, oldukça karışık”

“Hocam, bir izleyicimiz soruyor: “ Herkes cennette birbirini buluyor mu?”

“Elbette, buluyor. Herkes birbiriyle buluşuyor. Saraylarda buluşuyorlar.”

Ben de bunu dinlerken düşündüm ve rahatladım. Neden mi? Annem ve babam rahmeti oldular aynı şekilde, eşimin anne babası da.”Demek ki onlar şimdi yalnız değiller. Oturup belki de şu anda bizi konuşuyorlardır. Bir zaman sonra bizleri de yanarlında görünce kim bilir ne kadar sevinecekler!” diye düşündüm de ondan...

Tanrı aşkına! Elimizi vicdanımıza koyalım ve düşünelim: Bu konuşmaların bir mantığı var mı? Kimse Tanrı`nın varlığını inkâr etmiyor. Hepimiz Tanrı`mızı sever, Peygamberimizi sayarız. Dedelerimiz, babalarımız, annelerimiz Müslüman`dı. Ve biz de Müslüman`ız. Şimdi bunları anlatmak yerine, bize yani Türk toplumuna sevgi nedir, saygı nedir, kime saygı ve hürmet duyulur, kimler sevilir konusunda bilgi verilse daha iyi olmaz mı? Toplum sevgiyi saygıyı unuttu. Eski devirlerde olduğu gibi, büyüklere saygı küçüklere sevgi kalmadı artık!.. Acı, ama gerçek! Biz bunları bir taraf bırakıyoruz, ojeden, öyle de böyle de sonunda cennete varacağımızı anlatıyoruz. Ve bu da yetmiyor, baka bir kanalda suçsuz bir hayvanı öldürmekten nasıl zevk alındığı gösteriliyor. Yıllardan beri Batılı olmak için çırpınıyor, bizi AB`ne neden almıyorlar diye sızlanıp duruyoruz. Özendiğimiz batıda da olumsuz şeyler var, ama bunun yanı sıra da toplumu aydınlatan, bilgilendiren yayınlarda mevcut.  Teorik açıdan sapına kadar Avrupalıyız, ama pratiğe gelince koca bir sıfır!..

Bu tarz televizyonları izledikçe, gazeteleri okudukça aklıma bir kanalda konuşan emekli subayın sözleri geliyor: Emekli subay televizyonları ve basını şöyle tarif etmişti: “Bunlar savaştaki topçu alayı ile kıyaslanabilir. Nasıl bir savaşta, ilk önce düşman top ateşine tutularak, şaşkına uğratılıyorsa, bunlarda topluma yaptıkları yaylım ateşiyle kafaları karıştırıyorlar. Çok doğru bir örnek! Böyle hareket edilince de, toplum kendine nasıl gelebilsin ki?

Dr. Yüksel Cavlak